«مکان سوم» حلقه مفقوده مطالعات آسیبهای اجتماعی است
دکتر خدایی، شهردار سده لنجان:
خانه و مدرسه سالها بهعنوان «مکان اول و دوم» مورد توجه بودهاند، اما «مکان سوم» بهعنوان بخشی از فضاهای اجتماعی و شهری که رفتار دانشآموز را تحت تأثیر قرار میدهد، کمتر در برنامهریزیها مورد توجه قرار گرفته است.
در سالهای اخیر درباره فضای مجازی، نیازها و آسیبهای ناشی از حضور در آن مطالعات متعددی انجام شده است، اما واقعیت این است که پس از خانه و مدرسه، دانشآموز وارد محیطهای دیگری میشود که این فضاها نیز در شکلگیری رفتار او نقش اساسی دارند.
وقتی آسیبهای اجتماعی دانشآموزان را بررسی میکنیم، باید بدانیم دانشآموز پس از خانه و مدرسه در چه محیطی قرار میگیرد و آن محیط چه اثری بر رفتار و انتخابهای او دارد و چنانچه به این موضوع توجه نشود، بخشی از واقعیت اجتماعی دانشآموز از مطالعات ما حذف میشود.
با وجود اهمیت این موضوع، در آسیبشناسی اجتماعی دانشآموزان کمتر پرسیدهایم که دانشآموز پس از خانه و مدرسه وارد چه محیطی میشود، آن محیط چه تأثیری بر او دارد و چگونه میتوان با طراحی و مدیریت درست فضاهای شهری، بخشی از این نیازها را پاسخ داد.
«مکان سوم» در جوامع مختلف موضوع پژوهشهای متعددی بوده و آثار آن بر رفتار و سرمایه اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است؛ بنابراین باید این مفهوم را از یک بحث نظری به یک نیاز واقعی در برنامهریزی اجتماعی و شهری تبدیل کرد و در کنار خانواده و مدرسه، آن را بهعنوان یکی از محیطهای مؤثر بر زندگی دانشآموز جدی گرفت.
